Historia Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 8
im. Stanisława Staszica w Łodzi

Historia Zespołu Szkół Ogólnokształcących Nr 8 to historia młodej, dynamicznej placówki, dorastającej wraz ze swoimi uczniami, odpowiadającej na potrzeby mieszkańców naszego miasta.

Nasza szkoła powstała w sierpniu w 1980 r. w związku z potrzebami nowego osiedla mieszkaniowego na Widzewie-Wschodzie. Dynamicznie rozwijające się w latach 70-tych osiedle nie miało żadnej placówki oświatowej, stąd decyzja władz o wybudowaniu tu szkoły.

Przez ponad ćwierć wieku istnienia zdążyliśmy już na trwałe zapisać się w świadomości mieszkańców nie tylko Widzewa, ale całej Łodzi, wypracowaliśmy swoje tradycje, osiągnęliśmy wiele sukcesów…

Nasza szkoła powstała w 1980 r. jako Szkoła Podstawowa Nr 200; później kilkakrotnie przechodziła przeobrażenia organizacyjne związane z wielką reformą szkolnictwa zapoczątkowaną w 1999 r. i licznymi zmianami w łódzkiej oświacie.

Oto krótka historia tych przekształceń.

ZESPÓŁ SZKÓŁ OGÓLNOKSZTAŁCĄCYCH NR 10

SZKOŁA PODSTAWOWA NR 200 W ŁODZI


Decyzję o utworzeniu naszej szkoły wydał w dniu 12.06.1980 r. Wydział Oświaty, Wychowania i Kultury Urzędu Dzielnicy Łódź - Widzew.

Szkoła utworzono w sąsiedztwie XXIII LO im. Ludwika Waryńskiego przy ul. Armii Czerwonej 113/117 (obecnie Józefa Piłsudskiego). Powstała na miejscu technikum ekonomicznego istniejącego przy XXIII LO ( przez wiele lat obie te szkoły, jako „Tysiąclatka” nosiły imię Tekli Borowiak). SP nr 200 i XXIII LO połączono w Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 10. Do zespołu dołączono od 1.09. 1980 dwa zespoły przedszkolne.

Dyrektorem ZSO nr 10 została Teresa Majchrzak, funkcję zastępcy pełniła Czesława Kamas.

Uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego nastąpiło 20 sierpnia 1980 roku.

Zgodnie z decyzją władz oświatowych szkoła miała obejmować tylko klasy IV – VIII, a więc bez nauczania początkowego.

Zaczynaliśmy od niewielu oddziałów. Rok szkolny 1980/1981 w SP nr 200 rozpoczęło tylko kilka klas: były to dwie klasy IV-te, dwie klasy V-te, dwie klasy VI-te i jedna klasa VII. Wszyscy uczniowie byli mieszkańcami nowego osiedla mieszkaniowego Widzew-Wschód, część z nich przeszła do nas ze Szkoły Podstawowej nr 114 (zmniejszono rejon tej szkoły, pracującej wtedy na trzy zmiany ). Później przez wiele lat pozyskiwaliśmy uczniów ze Szkoły Podstawowej nr 199 ( było tam tylko nauczanie początkowe) Do szkoły naszej szkoły zlokalizowanej na „starym” Widzewie dzieci z Widzewa-Wschodu musiały dojeżdżać autobusem lub ok. 2 km. pokonywać pieszo.

Radę Pedagogiczną z dniem 20 sierpnia 1980 r. stanowili: Anna Baryń, Bogdan Barański, p. Drożdż, Teresa Filipowska, Sylwia Gajda, Kinga Gałązka, Daria Grodnik, Elżbieta Jackowska, Czesława Kamas, Cezary Kanar, Andrzej ŁaźnyKrystyna Łukomska, Bożena Majer, Grażyna Pawlikowska, Urszula Rek, Teresa Rosicka, Ewa Rzymska, Jadwiga Sabiniak, Anna Starosta, Małgorzata Stawiszyńska, Leszek Surosz, Marian Tyszko, Ryszard Winnicki, p. Wojciechowska - Pawlak, Krystyna Żuk.

Sekretarką została niezapomniana Liliana Wasiak.

Początki były niezwykle trudne, bo szkołę trzeba było organizować prawie od podstaw - istniejące tu wcześniej technikum ekonomiczne zabrało z sobą większość sprzętu. Pracownicy szkoły wraz z dziećmi w pustych salach ustawiali więc stoły, ławki, kupowali pomoce naukowe, także podręczniki.

W ówczesnej rzeczywistości, wobec trudności rynkowych, mieliśmy mnóstwo problemów ze zdobyciem potrzebnego nam, podstawowego wyposażenia szkoły. Tylko energia i zapał do pracy pozwolił na przezwyciężenie tych trudności. Zdobywanie podręczników i innych pomocy naukowych było „specjalnością” p. U. Rek, p. E. Rzymskiej i p. L. Surosza. Własnymi samochodami, czasem po całym mieście jeździli w poszukiwaniu niezbędnego nam sprzętu i wielokrotnie przewozili książki, atlasy, odczynniki itp.

Szkoła korzystała z kredytu inwestycyjnego w granicach 4 mln zł, "z czego 2,5 mln przeznaczone miało być ba meble, 840 tys. na pomoce naukowe,426 tys.- pomoce ogólnego użytku,171 tys. - materiały dekoracyjne, 400 tys. - biblioteka, 51 tys. - wyposażenie kuchni."

Szkoła miała trudne warunki lokalowe. Nie było w niej sali gimnastycznej, więc lekcje wychowania fizycznego odbywały się przeważnie na holu lub boisku. Do zajęć lekcyjnych zaadoptowane zostały nawet „podziemia”, gdzie mieściły się pracownie zajęć praktyczno-technicznych. Dość ciekawym miejscem było tzw. „akwarium”, czyli, obszerny, przeszklony korytarz łączący szkołę podstawową z liceum. To tam odbywały się różne szkolne uroczystości - akademie i apele. Jednocześnie „akwarium” było też miejscem spotkań uczniów. W zimie było tam chłodno, w czerwcu gorąco i duszno, ale któż by się wtedy przejmował takimi niedogodnościami ? !

W SP nr 200 pierwsi uczniowie mieli do wyboru naukę dwóch języków obcych - francuskiego i rosyjskiego.

Szkoła dynamicznie powiększała się z roku na rok, dzieci i nauczycieli przybywało…

Od dn. 01.09.1982 r. dyrektorem szkoły została p.Barbara Zduniak, a jej zastępcami p.Teresa Filipowska i p. Czesława Kamas.


ZSO nr 10 istniał do końca roku szkolnego 1986 /87.

SZKOŁA PODSTAWOWA NR 200

Po likwidacji ZSO nr 10 nasza szkoła jako Szkoła Podstawowa Nr 200 od 01.09.1987 r. stała się odrębną placówką oświatową. Jej nowym dyrektorem został p. Ryszard Krajewski, a funkcje zastępców pełniły p.Ewa Rzymska i p.Teresa Filipowska.

Był to ostatni rok funkcjonowania szkoły przy ul. Armii Czerwonej. Szkoła dosłownie „pękała w szwach”. Pracowaliśmy w bardzo trudnych warunkach lokalowych, na dwie pełne zmiany do późnych godzin popołudniowych. Młodzież cały czas musiała dojeżdżać lub pieszo pokonywać dość duże odległości ze swojego osiedla na tzw."stary" Widzew.


Dyrektor Ryszard Krajewski w towarzystwie p.prof. Elżbiety Jackowskiej i p.prof. Grażyny Stawiszyńskiej.

Studniówka 1986
- z p. dyrektorem Krajewskim.

Tymczasem od kilku już lat powstawała nowoczesna, wielka szkoła na rozbudowującym się łódzkim osiedlu Widzew –Wschód…

1 września 1988 r. odbyła się w SP 200 wojewódzka uroczystość rozpoczęcia roku szkolnego.Dziennik Łódzki napisał w relacji z tego wydarzenia o nas "szkoła przyszłości".

W 1988 r. nastąpiła przeprowadzka SP nr 200 do nowego, wspaniałego budynku przy ul. Czernika 1/3. I tak zaczyna się nowy etap w naszych dziejach…

Zanim jednak zaczęliśmy na dobre pracować w nowej placówce, musieliśmy przez około pół roku przeżyć prawie „trzęsienie ziemi”, jakim była przenosiny do nowego lokalu. Odbywało się to stopniowo, bo w połowie roku 1988/89 kilka zaledwie klas przeniesiono do nowej szkoły, większość pozostała jeszcze w starej placówce. Dyrektor Ryszard Krajewski i jego z-ca Ewa Rzymska pozostali tu do końca roku szkolnego, zajmując się likwidacją starej szkoły. Tymczasem w budynku przy ul. Czernika organizacją pracy zajmowała się z-ca dyr. Teresa Filipowska. Oddano tu do użytku najpierw tylko pawilon A, dwa następne były dopiero w budowie.

Do pomocy w przenosinach zaangażowano wojsko.

W pawilonie A urządzano pracownie szkolne. Aby przyspieszyć przeprowadzkę, nauczyciele i uczniowie wraz z rodzicami utworzyli swego rodzaju ekipę wykończeniowo-remontową: przenosili ławki, składali i skręcali śrubami meble, wykonywali różne prace wykończeniowe, a więc malowali, myli podłogi i okna. Szczególnie pracowite były weekendy oraz ferie zimowe, zdarzało się, że pracowano wtedy do późnych godzin wieczornych. Łączyła nas wielka radość, wręcz entuzjazm, który dzisiaj chyba byłby trudny do wykrzesania.

Wszyscy – młodzież, jej rodzice oraz nauczyciele gospodarskim okiem doglądali prac wykończeniowych w swojej nowej, wspaniałej szkole. Część sprzętu przewożono samochodami, nawet ciężarówkami wojskowymi, ale dużo naszego wspólnego dorobku przenosiły w torbach i plecakach dzieci. Jak wspominają organizatorki tej przeprowadzki - p. A. Baryń i p. E. Jackowska, przypominało to wręcz film „Alternatywy”- nasi uczniowie ulicą Armii Czerwonej dźwigali bryły geometryczne, plansze, mapy, stojaki do map.

Wspólny wielki wysiłek przyniósł wreszcie efekt. Po zaadoptowaniu dla naszych potrzeb następnych klaso-pracowni, wkrótce już wszyscy byliśmy „na swoim”. Teraz Szkoła Podstawowa Nr 200 zyskała ogromną przestrzeń, trzy dwupiętrowe pawilony z wielkimi korytarzami, świetnie wyposażone pracownie, przestronną bibliotekę z czytelnią, salę gimnastyczną o europejskim standardzie.

W 1989 r. dyrektorem szkoły została Teresa Filipowska, a zastępcami były: Iwona Baranowska, Zofia Miedzianowska, Ewa Rzymska i Ewa Świdzińska. W tym właśnie czasie zaistniało w naszej placówce nauczanie początkowe. Klasy I – III miały do swojej dyspozycji oddzielny pawilon C, najbardziej przytulny, kolorowo – bajeczny. Zastępcą dyrektora d.s.nauczania początkowego została p. Zofia Miedzianowska, która jednocześnie była odpowiedzialna za powstającą po sąsiedzku nową placówkę – przedszkole.

Koniec lat 80-tych i początek 90-tych to najbardziej gwałtowny rozwój naszej szkoły, bo w naszych murach pojawiły się dzieci z wyżu demograficznego. Nasza placówka liczyła wtedy średnio 2000 uczniów. W każdym poziomie mieliśmy kilkanaście klas, a więc od klasy „a” aż do „n”! Byliśmy jedną z największych szkół w Łodzi.

„Dwusetka”to szkoła wielka, znana, wręcz słynna w całej Łodzi nie tylko ze względu na rozmiary, ale przede wszystkim jakość nauczania. Corocznie mogliśmy pochwalić się sukcesami w różnych olimpiadach, konkursach przedmiotowych, zawodach sportowych i artystycznych w Łodzi i województwie. Szkołę naszą opuszczali często laureaci - olimpijczycy, z których byliśmy dumni również w następnych etapach edukacji .

ZESPÓŁ SZKOŁ OGÓLNOKSZTAŁCĄCYCH NR 8

Po raz drugi nasza szkoła uległa reorganizacji w 1994 r. Wiązało się to z potrzebą poszerzenia oferty edukacyjnej w zakresie szkolnictwa średniego na osiedlu Widzew -Wschód. W naszej placówce z inicjatywy dyrekcji i Rady Pedagogicznej utworzono XLVII Liceum Ogólnokształcące.

Liceum razem ze Szkołą Podstawową nr 200 połączono decyzją Kuratora Oświaty z dn. 26.08.1994 r. w Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 8. Dyrektorem szkoły do roku 1996 była Teresa Filipowska.

Dzień Edukacji 1993 r. - część kadry
z Panią Dyrektor Teresą Filipowską.

1994-98 - pierwszy historyczny rocznik licealistów.

Od 1996 r. dyrektorem ZSO nr 8 jest Ewa Świdzińska.
Wicedyrektorzy – Iwona Baranowska, Ewa Rzymska.

1998 - pierwsza licealna studniówka.

W związku z wielką reformą oświaty przeprowadzoną przez MEN w roku szkolnym 1999 / 2000, w ZSO nr 8 powstał nowy typ szkoły - gimnazjum. Tak rozpoczęło swą historię Publiczne Gimnazjum nr 35

Szkoła podstawowa zaczęła stopniowo wygasać, a w roku 2002 zupełnie przestała istnieć.

Od 1.09.2002 ZSO nr 8 rozpoczął funkcjonowanie jako pierwszy w Łodzi zespół gimnazjalno-licealny.

35 Gimnazjum i XLVII LO (już 3-letnie) razem stanowią do dziś Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 8.

Dopiero pod koniec lat 90-tych ubiegłego wieku zaczęto budować bazę rekreacyjno-sportową ZSO. Wokół budynków powstał park Widzewska Górka.

Powierzchnia: 8,24 ha

Lokalizacja: ul. Chmielowskiego, ul. Czernika, ul. Bartoka

Park powstał z inicjatyw społecznych; w roku 1999 Rada Osiedla Widzew - Zatorze zwróciła się do Zarządu Miasta Łodzi o przyjęcie do realizacji zadania mającego na celu powiększenie terenów zieleni miejskiej i stworzenie nowego parku o charakterze rekreacyjno – wypoczynkowym.
W pierwszym etapie (1999-2001) powstała część parku wokół kościoła parafialnego: promenada o nawierzchni brukowej, alejki o nawierzchni glinkowo – żwirowej, oświetlenie parku oraz odwodnienie terenu. Założono także trawniki, posadzono drzewa i krzewy ozdobne i wykonano całość prac związanych z architekturą parkową, tj. tor przeszkód dla rowerów górskich, mostek łączący dwa wzniesienia, urządzenia zabawowe, ławki, kosze a także szalet publiczny. Zrealizowana I część parku w roku 2004 został uhonorowana nagrodą Towarzystwa Urbanistów Polskich za najlepiej zagospodarowaną przestrzenią publiczną w województwie łódzkim. Wielu z nas ma tam "swoje" drzewa, które sadziliśmy osobiście w ramach akcji integrujacej społeczność lokalną w październiku 2000 roku.Było to ponad 250 drzewek.Do powstającego parku zaproszono nawet premiera Leszka Millera, aby własnoręcznie zasadził drzewko. Wydarzenie to upamiętnia głaz stojący na skraju parku przy ul. Bartoka. Park został oficjalnie oddany do użytku 20 września 2001 roku.

Nasze tereny sportowe zaczęto budować później. W latach 2002-2004 zrealizowano II etap budowy parku, obejmujący program czynnego wypoczynku dla dzieci i młodzieży: place zabaw oraz tereny sportowe – boiska do gier zespołowych, do tenisa, urządzenia do ćwiczeń siłowych. Dzięki realizacji II etapu powstał “zielony klin” o pow. ok. 10 ha – korytarz napowietrzający duże osiedle mieszkaniowe Widzew-Wschód, a uczniowie ZSO otrzymali pierwsze boiska.

W dniu 11.01. 2006 r. uchwałą Rady Miejskiej w Łodzi ZSO nr 8 otrzymał imię Stanisława Staszica.

Wicedyrektorem szkoły z dniem 1.09.2007 – po odejściu p. E. Rzymskiej na emeryturę – został p. Tomasz Jęk.

W roku szkolnym 2008/9 zaczęliśmy wdrażać dziennik elektroniczny.

Od 4 stycznia 2010 roku - po uzyskaniu zgody ówczesnego dyrektora Wydziału Edukacji p. Jacka Człapińskiego - zlikwidowaliśmy dzienniki papierowe i pracujemy tylko z dziennikiem elektronicznym.

Byliśmy w tej dziedzinie liderem łódzkich szkół.

14 października 2011 roku Rada Rodziców ZSO Nr 8 przekazała społeczności szkolnej sztandar ZSO.

16 października 2015 roku świętowalismy jubileusz 35-lecia ZSO
i 20-lecia XLVII LO.

Historię naszych szkół tworzyło do tego czasu:

4 007 uczniów zapisanych w księgach SP nr 200,

1 855 absolwentów PG nr 35,

2 238 absolwentów XLVII LO.



Opracowały:

Anna Czekaj, Elżbieta Jackowska, Ewa Rzymska, Ewa Świdzińska.


Dziennik

Zastępstwa

Plan lekcji

Usprawiedl.

Facebook
KALENDARZ SZKOLNY

Copyright © 2016 Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 8 w Łodzi |Wszelkie prawa zastrzeżone | Administrator strony: admin@zso8.pl